Prof. Dr. Zakir Kaya.
Siyasette parti değiştirme, bazen “fikir değişimi” diye pazarlanır, ama çoğu zaman makam, koltuk ve çıkar hesabının kitabıdır.
Peki bir siyasetçi, kendisine oy veren insanların güvenini, onların rakip gördüğü partiye nasıl devreder? Bunun adı ne ideolojide ne de siyasetin ahlakında vardır.
Olası Sebepler
İdeolojik dönüşüm – Nadir görülen, samimi fikir değişikliği.
Ekonomik çıkar ve makam garantisi – Bakanlık, belediye başkanlığı, ihale, liste başı milletvekilliği…
Siyasi hayatta kalma – Partisi baraj altında kalma riski taşıyorsa güçlünün yanına geçme refleksi.
Kişisel hesap ve intikam – Kendi partisinde dışlanma sonrası rakip safta yer alma.
Bu davranış, siyasetin en temel etik maddesine aykırıdır: Temsil ettiği kitleye sadakat. Seçmenin yetkisini alıp, onun onayını almadan başka partiye devretmek, demokratik ahlakın kırılma anıdır.
Ağrı’dan Aydın’a Uzanan Örnekler
Ben Ağrı doğumluyum. Kendi memleketimden bile örnekler var:
Cemal Kaya – 2002: CHP’den seçilip AKP’ye geçti.
Naci Aslan – 2007: CHP’den seçilip AKP’ye geçti.
Savcı Sayan – 2019: CHP’den seçilip AKP’ye geçti.
Bugün Aydın’da CHP’den AKP’ye geçen belediye başkanına kıyamet koparanlar, dönüp bu isimlere aynı sertlikle laf etti mi?
Parti Kurup / Liderlik Yapıp Başka Partiye Geçenler
Bu sadece Ağrı veya Aydın meselesi değil, siyasetin geneline yayılmış bir alışkanlık:
Numan Kurtulmuş – 2010/2012: HAS Parti’yi kurdu, AKP’ye katıldı; bugün TBMM Başkanı.
Süleyman Soylu – 2008/2012: Demokrat Parti Genel Başkanı iken AKP’yi sert eleştiriyordu; sonra AKP’ye geçti ve İçişleri Bakanı oldu.
Mehmet Ağar – DYP geleneğinden gelip ANAP ve farklı siyasi oluşumlarla işbirliği yaptı.
Tansu Çiller & Mesut Yılmaz dönemi – 1990’lar: İktidar değişimlerinde milletvekilleri “blok” halinde taraf değiştirdi.
Toplumsal Tepki ve Hafıza
Bu geçişlere karşı halkın tepkisi çoğu zaman sessiz kalıyor. Bazı yerlerde protestolar, sosyal medya kampanyaları, imza hareketleri görülse de, genel hafıza unutkan kalıyor.
Gerçekten ilkeli siyaset istiyorsak, hafızamız unutkan değil, hesap soran olmalı.
Dip Not:
Dikkat ettiniz mi, hepsi iktidar partilerini uygun bulmuş!
Kapanış
Unutmayın: Siyasette asıl sınav, koltuk değil, vekilin sadakatidir.
Etik hafıza rumuzu: VekilSadakati2025
Bu yazı, etik siyaset için bir çağrıdır. Temsil yetkisi, kişisel kariyerin değil, halkın vicdanının emaneti olmalıdır. Vicdanı olan herkes, bu çağrının bir parçasıdır.
Yorumlar
Yorum Gönder